Άλατλι, Λάλε – Η κλαίουσα ιτιά

                Αγαπημένη μου κλαίουσα ιτιά,

                Αυτήν την στιγμή είμαι πολύ μακριά από σένα και από όλους. Βρίσκομαι σε ένα νησί μόνη μου. Κι αν δεν γίνει κάποιο καυτό ελληνοτουρκικό επεισόδιο όπως στα  Ίμια  και δεν έρθουν να αφήσουν κανένα κατσίκι ή καμία σημαία εδώ, θα πεθάνω μόνη μου σαν τα ελεύθερα πουλιά. Εδώ γύρω έχει μερικά που μου κάνουν παρέα. Ποιος ξέρει, ίσως θα γίνω τροφή σε αυτά μετά το θάνατό μου. Μου αρέσει αυτή η ιδέα του να είμαι χρήσιμη έστω και από άλλο κόσμο.

                Εσύ είσαι στη λίμνη κοντά στην Προύσα. Θέλω να προσέχεις τους αγαπημένους μου εκεί. Δηλαδή να κάνεις αυτό που δεν κατάφερα εγώ. Κάθε φορά που θα φυσάει εκείνος ο δροσερός αέρας και θα ακούγονται τα μαλλιά σου -που πάντα νομίζαμε ότι βρέχει- να σκέφτεστε πόσο σας αγάπησα και προσπάθησα να είμαι κοντά σας, σ’ εσένα και σε όλους τους φίλους σου στη φύση.

                Με την παραμικρή ευκαιρία δραπέτευα από την πόλη στην αγκαλιά σου. Μάλλον τέρμα! Είμαι στο τέλος. Μου έχει μείνει ένα πλαστικό μπουκαλάκι στο οποίο θα βάλω αυτό το γράμμα. Ελπίζω να σου φτάσει.

                Δεν ξέρω πώς το μπουκάλι αυτό από τη θάλασσα θα φτάσει στη λίμνη, δεν ξέρω γιατί σου γράφω στα ελληνικά, ελπίζω να βρεις έναν καλό μεταφραστή στην Προύσα. Και ζητώ συγγνώμη για όλα τα ορθογραφικά και συντακτικά μου λάθη.

                                                                                                                      Πήλιο 14/07/2018

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir