Şiir çevirisi: Eneken, edebiyat dergisi

Lale Alatlı’nın Türkçeden Yunancaya çevirisini yaptığı, Hüseyin Alpaslan’a ait “Misafir” adlı şiir Athina Katsiveli’nin editörlüğüyle Yunanistan’ın önde gelen üç aylık  edebiyat dergisi Eneken’in Nisan-Mayıs-Haziran 2017 – 44. sayısında yayımlandı.

Hüseyin Alpaslan, 1980 yılında Denizli’nin Acıpayam ilçesine bağlı Yassıhöyük Köyü’nde doğdu. 13 yaşına kadar bu köyde yaşadı.  1994 yılında, Askeri Mızıka Okulu sınavlarını kazanarak, 4 yıl yatılı okumak üzere Ankara’ya gitti. Müzik eğitimine, klarinet ve piyano çalarak bu okulda başladı. Yatılı okuduğu bu yıllarda, yerli ve yabancı edebi ve felsefi eserlerle ilgilenmeye ve şiir yazmaya da başladı. 1998 yılında mezun olduktan sonra İstanbul’a atandı. Bu dönemde, askeri bandoda çalışırken, müzik eğitimine Marmara Üniversitesi’nde devam etti. Marmara Üniversitesi’nden mezun olduğunda, uzun zamandır planladığı gibi, firar ederek askeriyeden ayrıldı ve aynı üniversitede klarinet dersleri vermeye başladı. 8 yıl bu kurumda çalıştıktan sonra, 2014 yılında İngiltere’ye yerleşmeye karar verdi. Halen Londra’da müzik dersleri vererek, bazı orkestralarda çalarak ve şiir yazarak hayatına devam etmektedir.

Ο ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ

Μια  πρωτοφανής φιλοξενία

Μια στοργή που δεν είδε σε κανέναν κανείς

Το ιδανικό της ζωής ένα χαμόγελο.

Κι η απόδειξη της ύπαρξής σου οι αγκαλιές

Αυτό που σου χαρίζει μια γάτα, είναι  η γαλήνη

μια αποδοχή του χρόνου χωρίς διερεύνηση.

Γίνεται πόθος η νύχτα

χαρά το πρωί του ερωτευμένου.

Τα μυστικά σου σκορπίζονται σε κάθε δωμάτιο

Και της ψυχής σου η πανοπλία κρεμασμένη στην είσοδο

Αφήνει  ευχαριστημένα σημάδια  στο πάτωμα

ο ιδρώτας του ποδιού σου

Το μεθύσι σου εμπιστεύεται

Το σπαθί σου μένει στο θηκάρι

Το ρολόι  ελευθερώνει το ελατήριό του

βουίζουν οι πόρτες

Ένας μαύρος καπνός

ξεγλιστράει  από τα παράθυρα

Το φαγητό (στο τραπέζι), τα κρασιά (στο μπουκάλι)

Η λάμψη των ματιών σου  στις κόγχες σβήνει

Η μοναξιά χτίζει τον τοίχο της

Αδειάζει μια καρέκλα από το τραπέζι

Μιλάει ο ιδιοκτήτης

Τελειώνει η επίσκεψη

Και φεύγει ο μουσαφίρης

Από τον χρόνο που χάνεται.

MİSAFİR

Görülmemiş bir konukseverlik

Kimsenin kimsede görmediği bir şefkat

Yaşamın ideali, bir gülümseme.

Ve varlığının kanıtıdır sarılmalar

Huzurdur, sana verdiği kedinin

sorgusuz bir kabul, biçilen zamana.

Şehvet olur gecesi,

sabahı mutluluk aşığın.

Saçılır her odaya sırların

Ve zırhı asılmıştır girişe, ruhunun

Memnun izler bırakır zemine

ayağının teri

Sarhoşluğun güvenir

Kınında durur kılıcın

Saat zembereğini boşaltır

kapılar çınlar

Siyah bir duman

süzülür camlardan

Yemek (sofrada), şaraplar (şişede)

Oyuklarında söner parıltısı gözlerinin

Yalnızlık örer duvarını

Bir sandalye boşalır masadan

Konuşur sahibi mülkiyetin

Misafirlik biter

Ve misafir gider

Biten zamandan.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir